رسول خدا(ص) می فرمایند: کسی که از دست رنج خود بخورد، درقیامت در صف پیامبران قرار می گیرد وپاداش او هم مانند پاداش انبیاء می باشد.

آن بزرگوارچون به کار وتلاش به چشم عبادت می نگریست ، هنگامی که با اصحاب خود نشسته بود جوان نیرومندی را مشغول به کار دیدند در جواب یکی از یاران خویش که می گفت :کاش این جوان نیروی خود را در راه عبادت خدا به کار می انداخت چنین فرموند:« چنین نگویید، اگر این جوان کار می کرد تا نیازمندی های خود ودیگران را تأمین کند وبا کار، خانواده اش را از دیگران بی نیاز سازد، در راه خدا گام برداشته است.»

آن بزرگوار ،کارگری را دید که دستش آماس کرده است، دست او را بلند کرد وفرمود:

« آتش دوزخ هیچ گاه این دست را نمی سوزاند، این دستی که خدا وپیامبر او،آن را دوست می دارد ، هر کس از دست رنج خود زندگی کند، خدا با نظر رحمت به او می نگرد.»

بالعکس هر گاه مرد نیرومند وجوان با نشاطی که قوت ونشاطش موجب شگفتی رسول خدا می شد، می دیدند می پرسیدند:به چه کاری اشتغال دارد؟ اگر پاسخ منفی بود، می فرمودند:

«سَقَطَ مِن عَینی»

از چشم من افتاد